Met het nieuws op de televisie en de krantenkoppen worden we

’s morgens al sinds lange tijd met dezelfde berichten gewekt: de economische crisis die heel de Westerse wereld in zijn greep heeft en de vele opeenvolgende kleine of grote manoeuvres om faillissementen te voorkomen waarbij economieën zouden omvallen waarvan altijd gedacht werd dat ze onwankelbaar waren. Net als bij een tsunami waar de golven in de oceaan ontstaan en niet te voorkomen is dat ze plotseling het land bereiken en wolkenkrabbers en huizen neerhalen. Het is onontkoombaar dat een economische omwenteling uitloopt op verwarring met desastreuze gevolgen. Niet alleen in de financiële wereld, maar met name in het alledaagse leven van miljoenen gezinnen, kleine bedrijven, jongeren en van de meest kwetsbaren.

De lichtjes van de kerstversiering en de opgetuigde kerstbomen waarmee huizen en steden worden gedecoreerd kunnen en mogen niet een rookgordijn worden waarachter de huidige crisis schuilgaat. Dat zou ons ervan kunnen weerhouden om de situatie serieus te nemen en de noodzakelijke volharding en besluitvaardigheid aan de dag te leggen. Waar moeten we beginnen? En wie kan ons de weg wijzen?

Het is zeker waar dat iedereen moet doen wat hij kan: politici, economen, zakenmannen,...